Opis projektu

Projekt „Widok publiczny” to cykl spotkań, warsztatów i otwartych debat poświęconych sztuce współczesnej w relacji z przestrzenią miejską. Jego celem jest próba wypracowania nowego standardu działań z obszaru najnowszych praktyk artystycznych, realizowanych poza rozpoznawalnymi formułami, które najczęściej stosują instytucje publiczne. Podstawowym założeniem „Widoku…” jest zakorzenienie przyszłych realizacji w lokalnym środowisku, stworzenie stabilnych i zrównoważonych struktur wspierających artystów oraz skutecznych narzędzi komunikowania projektów o często rozproszonym i długofalowym charakterze.

W ramach projektu poddamy analizie procesy powstawania i realizacji sztuki poza tradycyjnymi instytucjami kultury. Wybrane, istniejące już inicjatywy artystyczne, rozłożymy na elementy pierwsze, w czym pomogą nam eksperci z różnych dyscyplin (kuratorzy, socjologowie, eksperci od komunikacji, artyści, teoretycy). W licznych dyskusjach i wykładach przyjrzymy się założeniom ideowym towarzyszącym projektom publicznym, sposobom ich realizacji, roli publiczności, płaszczyznom współpracy z oddolnymi inicjatywami, a także korzyściom z tego rodzaju działalności. Poznanie i zrozumienie złożoności zagadnień związanych z obecnością sztuki współczesnej poza tradycyjnym dla niej kontekstem jest konieczne dla stworzenia wartościowych i krytycznych realizacji – o wysokich walorach artystycznych, wykorzystujących potencjał miasta i jednocześnie wypływających z lokalnych potrzeb mieszkańców.

Tytułowy „widok publiczny” przywołuje rozmaite skojarzenia, nierzadko diametralnie od siebie różne. Informację publiczną, roboty publiczne, interes publiczny, osobę publiczną łączy aktywność polegająca na ujawnianiu, wystawieniu na pokaz, powszechna dostępność i transparentność. Z kolei widoczność to zarówno spektakularność, skuteczność, potencjalność, ale także zaufanie i równy dostęp do zasobów. W jaki sposób można połączyć widoczność będącą domeną miejskich i publicznych instytucji z przestrzenią publiczną rozumianą jako obszar wspólny mieszkańców? Sztuka współczesna jest w wielu swoich przejawach bliska ruchom działającym na rzecz dobra wspólnego, takim jak ruchy miejskie, sąsiedzkie, ekologiczne, pracownicze, czy internetowe. Z kolei instytucje kultury, funkcjonując w skomplikowanym systemie zależności, tworzą często odrębne środowiska i własny język. W projekcie „Widok publiczny” interesuje nas rola kultura jako wspólny cel dla działań oraz możliwość otaczania opieką przez instytucje kultury działalności oddolnej i niesformalizowanej.

Czy i w jaki sposób artyści i instytucje kultury potrafią skutecznie tworzyć relacje z lokalnymi sieciami pozaartystycznymi? Jaką rolę pełni sztuka w kontekście kultury miejskiej? Czy sztuka współczesna tworzona w przestrzeni miejskiej może być akceptowana i rozumiana? Czy ma potencjał do tego aby stać się elementem tożsamości mieszkańców? W „Widoku publicznym” proponujemy perspektywę ekologii praktyk instytucjonalnych, a więc refleksję nad rozwojem stabilnej i zrównoważonej polityki kulturalnej, która jest oparta na zasobach lokalnych, wspiera nie tylko powstawanie nowych prac artystycznych, ale przede wszystkim dba o sposób ich realizacji. Takie ujęcie podkreśla nie tylko znaczenie sztuki dla symbolicznej reprezentacji różnych wspólnot, ale także jej potencjał mediacyjny, w którego ramach możliwe są różnorodne sieci współpracy.